Podsumowując należy stwierdzić, że Europejska Konwencja Praw Człowieka stała się Konstytucją praw człowieka europejskiej wspólnoty państw. W porządkach krajowych spełnia także pewne funkcje konstytucyjne. To jakie funkcje będzie pełniła różnie się kształtuje w poszczególnych państwach. Znaczenie Konwencji w krajowym porządku prawnym zależy z jednej strony od jakości krajowej ochrony praw człowieka, a z drugiej strony od sposobu w jaki Konwencja została inkorporowana do prawa krajowego. Jeżeli krajowy katalog praw człowieka jest niepełny, Europejskiej Konwencji Praw Człowieka przypada funkcja uzupełniania luk. Jeżeli Konwencja zajmuje wysoką rangę w krajowym porządku prawnym, funkcja wzorca nabiera szczególnego znaczenia. Jeżeli natomiast krajowy porządek prawny jest wystarczająco pełny i elastyczny, aby w każdym momencie umożliwić przychylną Konwencji interpretację, funkcja Konwencji sprowadza się jedynie do dawania impulsu. Funkcja impulsu staje przede wszystkim wtedy aktualna, gdy strasburski Trybunał daje impuls dla rozwoju prawa krajowego, tak jak było to w sprawie południowoniemieckich opłat na rzecz straży pożarnej.